Patiënten met hypermobiliteit hebben een stabiliteitsprobleem. Deze patiënten hebben vaak houdingsafwijkingen, (sub)luxaties en klachten zoals pijn en vermoeidheid.

Stabiliteit van het lichaam is een voorwaarde tot functioneel en doelgericht bewegen en voorkomt overbelasting van gewrichten, kapsels en banden. Stabiliteit wordt verkregen door drie factoren:

  1. de vorm van het gewricht
  2. de aanwezigheid van intact gewrichtskapsel en banden
  3. een goed gecoördineerd spierkorset.

Bij hypermobiliteit of hyperlaxity wordt veel van het spierkorset gevergd daar immers kapsels en banden teveel beweging toelaten. Vaak zien wij bij deze patiënten klachten van overbelasting vooral tijdens of/na langdurige houding inname (bijv. langere tijd staan of zitten). Wanneer het spierkorset de statische houding niet voldoende kan ondersteunen, worden pezen en banden teveel gerekt. Dit geldt in het bijzonder wanneer de houding dusdanig is dat de vorm van de gewrichten niet optimaal wordt benut. Bewegen en sporten geven vaak klachten van vermoeidheid, overbelasting en pijn.

Een aantal voorbeelden van aan hypermobiliteit gerelateerde klachten:

  • Rugklachten op verschillende niveaus door houdingsafwijking/ slappe of uitgezakte houding. Het spierkorset kan eenzelfde houding (bijv op het werk) niet lang genoeg handhaven, de structuren die de rompstabiliteit moeten handhaven raken overbelast. Het “op slot zetten” van de lage rug (hyperextenderen) komt ook voor, hierbij wordt de vorm van de wervels onbewust benut om het spierkorset te ontlasten. Patiënten klagen dan vaak over lokale rugpijn waarbij soms stekende pijnscheuten kunnen voorkomen.
  • Het “onderuitgezakt” zitten met een ronde onderrug (dwz. niet op de zitbeenknobbels/ Tubera van het Os Ischiï). Dit geeft stress op de desbetreffende ligamenten/ banden, m.n. van de SI gewrichten met als gevolg stekende, zeurende ligamentaire pijnen. Veel patiënten melden dezelfde klachten bij liggen op de rug in het geval van onvoldoende ondersteuning van lage rug en bekken, bijv. bij een te zacht matras.
  • Het staan met overstrekte knieën waarbij de gewrichten als het ware op slot staan en de bovenbeenspieren niet voldoende gespannen zijn om de knie gewrichten te ondersteunen. Patiënten hebben vaak knieklachten aan de voorzijde en rondom de knieschijven, vooral als ze beroepshalve veel moeten staan.
  • Vermoeide voeten na staan en lopen, door platvoeten.
  • Enkelverstuikingen bij “verstappen” tijdens dagelijks bewegen en frequenter ten gevolge van een sport trauma.
  • Schouder (sub)luxaties bij dagelijks bewegen en frequenter ten gevolge van een sport trauma.

Een goed gecoördineerd spierkorset is dus onontbeerlijk om klachten te verminderen en/of te voorkomen.

Bron

Dit artikel is geschreven door mevrouw G.H. Lenselink-Kamphuis en eerder verschenen op de website stichting-bugnet.eu